دوستان خوب من

در وبلاگ رو کلا تخته نمیکنم تا بتونم هر موقع که شد بیام و آسون پیداتون کنم. اما دیگه نمی خوام وبلاگ بنویسم. حتی از خوندن وبلاگ هم خیلی خوشحال نمی شم. راستش خوندن وبلاگ ها تنها باعث می شه بیشتر دلم به حال خودم بسوزه. این که می بینم همه ی زحماتم به هدر رفتن حالمو بد می کنه.

هنوز جرات پذیرش ندارم. هنوز نمی تونم اینجا رو حذف کنم. هنوز هم تصمیم نگرفتم. هنوز نمی دونم قراره چی بشه و این بیشتر از همه چیز عصابمو خورد می کنه.

تصمیم دارم برم از اینجا. شاید تنها امیدم همین باشه برای ادامه ی زندگی. برام دعا کنید.

.

.

.

خیلی دوستون دارم. خیلی زیاددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددددد.

نوشته شده در ۱۳٩٠/٤/۸ساعت ٢:۱٦ ‎ب.ظ توسط یکی! نظرات () |